Profilaktyka w Małopolsce

logo małopolska

Dr n. med. Kamil Jonas

 

Wszyscy powinni unikać siedzącego trybu życia i braku aktywności fizycznej. Należy pamiętać, że nawet niewielka ilość aktywności jest lepsza niż jej całkowity brak. Osoby, które spełniają to zalecenie uzyskują z tego powodu istotne korzyści zdrowotne.

Najbardziej korzystnym dla zdrowia i tym samym dla dobrego stanu układu krążenia jest regularny wysiłek aerobowy o umiarkowanej lub dużej intensywności. Wysiłek aerobowy jest niekiedy również nazywany wysiłkiem wytrzymałościowym lub wysiłkiem „kardio” i polega na utrzymywaniu rytmicznej aktywności ruchowej dużych grup mięśniowych przez dłuższy okres czasu. Przykładami tego typu wysiłku jest właśnie chodzenie po górach oraz inne czynności jak na przykład bieganie, jazda na rowerze czy pływanie. Aktywność aerobowa cechuje się wzrostem częstości akcji serca u osoby ją wykonującej. Wycieczki w góry ze względu na ich dużą różnorodność mogą jednocześnie stanowić również wysiłek wzmacniający mięśnie (który mobilizuje mięśnie ciała do pracy po obciążeniu ciężarem lub działającą siłą) lub wysiłek wzmacniający kości (powoduje on pojawienie się obciążenia kości, które promuje jej wzrost i wytrzymałość). Pozwala to na uzyskanie dodatkowych korzyści zdrowotnych w zależności od rodzaju i długości trasy pokonanej w górach.

Należy pamiętać, że osoby, które wykonują regularnie wysiłek aerobowy o umiarkowanej lub dużej intensywności, cechują się istotnie mniejszym ryzykiem wystąpienia chorób układu krążenia niż osoby nieaktywne. Osoby aktywne wykazują również mniejsze wartości ciśnienia tętniczego, lepszy profil lipidowy oraz lepszą kondycję. Istotna redukcja ryzyka sercowo-naczyniowego występuje przy wykonywaniu aerobowej aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności, trwającej przynajmniej 150 minut tygodniowo. Istnieją silne dowody wskazujące, że zwiększenie ilości takiego wysiłku do 200 i więcej minut tygodniowo zapewnia jeszcze większe korzyści zdrowotne. Wysiłek aerobowy poprawia funkcjonowanie układu krążenia także u osób starszych i chorujących przewlekle. Ilość wysiłku pozwalająca na uzyskanie optymalnych korzyści jest podobna dla dorosłych w różnym wieku, osób starszych oraz u osób z niepełnosprawnością.

Warto jednak pamiętać, że wycieczki w górach mogą być niekiedy związane z ryzykiem urazów, dlatego osoby rozpoczynające ten rodzaj aktywności powinny stopniowo zwiększać intensywność trekkingu. Poziom ryzyka może być w tym przypadku zmniejszony również poprzez odpowiednie zaplanowanie wyczki w góry i stawianie realnych do wykonania celów wędrówki.

 

wycieczkigorskie

Fot. Wycieczki w góry korzystnie wpływają na mięśnie, kości i układ krążenia.

 

Piśmiennictwo:

  1. 2008 Physical Activity Guidelines for Americans http://www.health.gov/paguidelines/guidelines/

  2. Strath S.J., Kaminsky L.A., Ainsworth B.E. i wsp.: Guide to the assessment of physical activity: Clinical and research applications: a scientific statement from the American Heart Association. Circulation 2013 Nov 12; 128 (20): 2259–2279

  3. Szczeklik A, i wsp. Choroby wewnętrzne. Kraków: Medycyna Praktyczna; 2018.

 

Deklaracja Dostępności           Polityka prywatności