Profilaktyka w Małopolsce

logo małopolska
PROFILAKTYKA
W MAŁOPOLSCE

Prof. dr hab. m. med. Andrzej Pająk



          Wykazanie, że leczenie statynami zmniejsza umieralność spowodowało, że stosowanie leków z tej grupy zdominowało leczenie dyslipidemii i postępowanie w prewencji chorób sercowo-naczyniowych już w latach 1990.

 

Poszukiwanie nowych leków wpływających korzystnie na stężenie lipidów we krwi ma jednak głębokie uzasadnienia, w tym, że:

  • nie wiadomo, czy znane metody postępowania wyczerpują cały potencjał redukcji rozwoju miażdżycy i redukcji ryzyka ostrych epizodów choroby sercowo-naczyniowej, w tym zwłaszcza ryzyka zgonu,

  • większość osób leczonych statynami nie osiąga założonych celów leczenia,

  • znaczna część osób przyjmujących statyny ma objawy niepożądane, które zmuszają do obniżenia dawkowania lub nawet przerwania leczenia,

  • znaczna część osób poinformowanych o hipercholesterolemii nie przyjmuje statyn, co częściowo można wyjaśnić trudnościami w dotrzymaniu reżimu leczenia.

          Lekiem, który został wprowadzony do leczenia dylipidemii po statynach jest ezetymib. Jest to lek, który po podaniu doustnym, hamuje wchłanianie cholesterolu w jelitach. Ezetimib jest traktowany jako lek wspomagający leczenie statynami wskazany dla osób, u których nie można osiągnąć celu leczenia, przy zastosowaniu maksymalnej, tolerowanej dawki statyny oraz u osób nie tolerujących statyn lub u których istnieją przeciwskazania do ich stosowania.

          W ostatnim czasie znaczne nadzieje wiązane są z terapią inhibitorami proproteinowej konwertazy subtilizyny/kexiny 9 (iPCSK9), których przedstawicielami są: ewolokumab, alirokumab. iPCSK9 to monoklonalne przeciwciała, hamujące enzym, którego zadaniem jest rozkład receptora LDL w lizosomach hepatocytów. Wyniki przeprowadzonych badań sugerują, że skuteczność iPCSK9 w obniżaniu stężenia cholesterolu, a zwłaszcza jego frakcji LDL, jest większa od statyn i sięga 60% wyjściowego stężenia. Wykazano również skuteczność inhibitorów PCSK9 w heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej. W badaniu opublikowanym w tym roku (2017) wykazano także wpływ ewolokumabu na redukcję ryzyka ostrych epizodów choroby wieńcowej, aczkolwiek do chwili obecnej nie udało się wykazać, że inhibitory PCSK9 wpływają istotnie na ryzyko zgonów ze wszystkich przyczyn i zgonów z powodu chorób sercowo-naczyniowych. Możliwe jest jednak, że niestwierdzenie tych związków jest spowodowane krótkim czasem obserwacji (2,2 lata) i uzyskanie pełnej odpowiedzi w tym zakresie jest kwestią kliku najbliższych lat. iPCSK9 podawane są w postaci iniekcji domięśniowych co 2 tygodnie lub raz na miesiąc, co może przyczynić się do lepszego stosowania się do reżimu leczenia przez część pacjentów, ale tą korzyść mogą zniweczyć wysokie koszty leczenia.

          Na obecnym etapie wiedzy Grupa Ekspertów Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego sformułowała wskazania do rozważenia zastosowania inhibitorów PCSK9 w następujący sposób:

  • Hipercholesterolemia rodzinna, u pacjentów, u których mimo intensywnej terapii hipolipemizującej atorwastatyną 40-80 mg/dzień lub rosuwastatyną 20-40 mg/dzień, w skojarzeniu z ezetimibem, docelowe stężenie nie zostanie osiągnięte,

  • Rozpoznana choroba sercowo-naczyniowa na tle miażdżycy (przebyty zawał serca, rewaskularyzacja wieńcowa przezskórna lub kardiochirurgiczna, przebyty udar mózgu, choroby tętnic obwodowych, rewaskularyzacja obwodowa lub cukrzyca z uszkodzeniem narządowym albo głównymi czynnikami ryzyka takimi jak palenie papierosów, znaczne nadciśnienie, znaczna hipercholesterolemia), jeśli mimo intensywnej terapii statynami w skojarzeniu z ezetimibem docelowe stężenie LDL-C nie zostanie osiągnięte.

hipercholesterolemia

Fot. Autoiniektor służący do podania iPCSK9.

 

Piśmiennictwo:

  1. Catapano AL, Graham I, De Backer G et al. 2016 ESC/EAS guidelines for the management of dyslipidaemias. The Task Force for the Management of Dyslipidaemias of the European Atherosclerosis Society (EAS). Eur Heart J, 2016; 37: 2999-3058.

  2. Cybulska B, Gaciong Z, Hoffman P i wsp. Ciężka hipercholesterolemia – kiedy stosować inhibitory proproteinowej konwertazy subtilizyny/kexiny 9 (inhibitory PCSK9)? Stanowisko grupy ekspertów Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Kardiol. Pol., 2016; 74: 394-398 doi: 10.5603/KP.2016.0051.

  3. Cybulska B, Dudek D, Zbigniew Gaciong Z. i wsp. Aktualizacja stanowiska grupy ekspertów Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego na temat stosowania inhibitorów proproteinowej konwertazy subtilizyny/kexiny 9 (inhibitorów PCSK9). Kardiol Pol 2017, w przygotowaniu.

  4. Sabatine MS, Giugliano RP, Keech A et al. Evolocumab and clinical outcomes in patients with cardiovascular disease. N Engl J Med, 2017; 376: 1713-1732.

  5. Nicholls SJ, Puri R, Anderson T et al. Effect of evolocumab on progression of coronary disease in statin-treated patients: the GLAGOV randomized clinical trial. JAMA, 2016; 316: 2373-2384

  6. Pajak A. Szafraniec K., Polak M. i wsp. Changes in the prevalence, management and treatment of hypercholesterolemia and other dyslipidemias over 10 years in Poland. The WOBASZ study. Pol. Arch. Med. Wew., 2016;, 126: 642-652

  7. Raal F, Stein EA, Dufour R et al. PCSK9 inhibition with evolocumab (AMG 145) in heterozygous familial hypercholesterolaemia (RUTHERFORD-2): a randomised, double-blind, placebo-controlled trial. Lancet, 2015; 385: 331-340.

  8. Kastelein JJ, Ginsberg HN, Langslet G et al. ODYSSEY FH I and FH II: 78 week results with alirocumab treatment in 735 patients with heterozygous familial hypercholesterolaemia. Eur Heart J, 2015; 36: 2996-3003

Maj 2020
P W Ś C Pt S N
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

TAGI

Deklaracja Dostępności           Polityka prywatności