logo małopolska
PROFILAKTYKA
W MAŁOPOLSCE

Lek. Klaudia Knap


          Hipertriglicerydemia charakteryzuje się nieprawidłowym stężeniem triglicerydów (TG) we krwi na czczo (≥ 1,7 mmol/l [≥ 150 mg/dl]). Zaburzenie to przeważnie obserwuje się u osób otyłych, chorych na cukrzycę typu 2, przewlekłą chorobę nerek i niedoczynność tarczycy, a także u osób nadużywających alkohol. Do podwyższenia stężenia triglicerydów mogą także przyczynić się niektóre leki, w tym leki moczopędne z grupy tiazydów.

          Hipertriglicerydemia może także być uwarunkowana genetycznie.

          Warto również zapamiętać, że chorzy ze znacznie podwyższonym stężeniem triglicerydów w osoczu (gdy TG > 900 mg/dl [10 mmol/l] - tzw. ciężka hipertriglicerydemia) są szczególnie narażeni na wystąpienie ostrego zapalenia trzustki.

          Podstawowym zaleceniem w leczeniu hipertriglicerydemii jest modyfikacja stylu życia, polegająca na zastosowaniu odpowiedniej diety, zmniejszeniu masy ciała oraz zwiększeniu aktywności fizycznej.

          Zaleca się dietę z ograniczeniem węglowodanów, szczególnie łatwo przyswajalnych cukrów prostych. Należy zwiększyć spożycie ryb (zwłaszcza tłustych ryb morskich jak np. makrela, łosoś, śledź, halibut) oraz pamiętać o codziennym spożywaniu warzyw i owoców. Można rozważyć stosowanie preparatów kwasów tłuszczowych omega 3. Wskazane jest również ograniczenie spożycia alkoholu, a w przypadku ciężkiej hipetriglicerydemii - całkowita abstynencja alkoholowa. Osoby z cukrzycą, chorobami tarczycy, trzustki czy nerek powinny leczyć chorobę podstawową pod kontrolą specjalisty.

          U osób ze znacznie podwyższonym stężeniem triglicerydów, niezależnie od zmiany stylu życia konieczne jest wdrożenie leczenia farmakologicznego (statyny, fibraty), które powinno być ustalane indywidualnie i zależy od współistniejących zaburzeń lipidowych.

          Diagnostykę i leczenie zaburzeń lipidowych, w tym triglicerydemii prowadzi się najczęściej ambulatoryjnie, znacznie rzadziej konieczna jest hospitalizacja. Największe doświadczenie w leczeniu takich zaburzeń mają Poradnie Chorób Metabolicznych.

ZAPAMIĘTAJ!!! Jeżeli masz podwyższony poziom cholesterolu całkowitego, LDL lub triglicerydów - skontaktuj się ze swoim lekarzem!

leczenie cukrzycy

Ryc. 1. Najważniejsze zalecenia dietetyczne w leczeniu hipertriglicerydemii.

 

Piśmiennictwo:

  1. Kłosiewicz-Latoszek L, Szostak WB, Podolec P et al. Polish Forum for Prevention Guidelines on Diet. Kardiol Pol. 2008; 66:812-814.

  2. Cybulska B, Szostak WB, Filipiak KJ et al. Polish Forum for Prevention Guidelines on Dyslipidaemia: update 2016. Kardiol Pol. 2017; 75: 187-190.

  3. Kłosiewicz-Latoszek L, Szostak WB, Podolec P et al. Wytyczne Polskiego Forum Profilaktyki dotyczące zasad prawidłowego żywienia. Podręcznik Polskiego Forum Profilaktyki. Tom 2. Medycyna Praktyczna; 2010.

  4. Piepoli MF, Hoes AH, Agewall S et al. 2016 European Guidelines on cardiovascular disease prevention in clinical practice The Sixth Joint Task Force of the European Society of Cardiology and Other Societies on Cardiovascular Disease Prevention in Clinical Practice. Eur Heart J. 2016; 37:2315-2381.

  5. Szostak WB, Cybulska B, Kłosiewicz-Latoszek L et al. Primary prevention of cardiovascular disease and other chronic noncommunicable diseases in the centre of attention of the United Nations: special importance of a prudent diet. Kardiol Pol. 2013; 71: 321-324.

  6. Kłosiewicz-Latoszek L, Cybulska B. Wpływ zdrowego stylu życia na zmniejszenie ryzyka zgonów sercowo-naczyniowych. Choroby serca i naczyń. 2012; 9: 273-281.

  7. Kromhout D, Yasuda S, Geleijnse JM et al. Fish oil and omega-3 fatty acids in cardiovascular disease: do they really work? Eur Heart J. 2012; 33: 436-443.

  8. Gylling H, Plat J, Turley S et al. Plant sterols and plant stanols in the management of dyslipidaemia and prevention of cardiovascular disease. Atherosclerosis. 2014; 232: 346-360.

  9. Wożakowska- Kapłon B, Filipiak KJ, Mamcarz A et al. Actual problems of dyslipidaemia treatment in Poland — 2nd Declaration of Sopot. Experts’ Group Consensus endorsed by the Polish Cardiac Society Working Group on Cardiovascular Pharmacotherapy. Kardiol Pol. 2014; 72:847-853.  

 

Kwiecień 2019
P W Ś C Pt S N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30

TAGI

Polityka prywatności