logo małopolska
PROFILAKTYKA
W MAŁOPOLSCE

Mgr Ewa Gąsior

Miedź jest pierwiastkiem chemicznym, który wchodzi w skład każdej tkanki naszego ciała i jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Występuje w organizmie w śladowych ilościach (głównie w sercu, nerkach, wątrobie i mózgu), a pomimo to pełni bardzo wiele, ważnych funkcji.

Rola miedzi w organizmie:

  • udział w regulacji ciśnienia tętniczego krwi,

  • udział w regulacji częstotliwości akcji serca,

  • obniża poziom trójglicerydów,

  • pomaga zapobiegać gromadzeniu się blaszek miażdżycowych w tętnicach,

  • udział w tworzeniu czerwonych krwinek (erytrocytów),

  • kontrola prawidłowego zużycia żelaza w organizmie.

Miedź jest również współodpowiedzialna za utlenianie witaminy C (miedź i witamina C współdziałają przy produkcji kolagenu, od którego zależy sprawność wszystkich tkanek).

Jest także ważnym elementem biorącym udział w produkcji melaniny, która jest bezpośrednio odpowiedzialna za kolor skóry i włosów (niedobór miedzi prowadzi do odbarwień).

W układzie nerwowym miedź jest istotnym składnikiem przyczyniającym się do budowania osłonki mielinowej (chroni ona włókna nerwowe i uczestniczy w wysyłaniu impulsów nerwowych).

Niedobory miedzi występują rzadko i są mało charakterystyczne. Zbyt niski poziom miedzi w organizmie może powodować uszkodzenia naczyń krwionośnych i serca, a także wzrost poziomu cholesterolu, przez co zwiększa się ryzyko rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego.

Do najczęstszych objawów niedoboru miedzi należą:

  • niski poziom hemoglobiny (anemia),

  • brak apetytu,

  • problemy z koncentracją,

  • spadek odporności,

  • pękanie naczyń krwionośnych,

  • zaburzenia pracy serca,

  • drętwienie kończyn,

  • odbarwienie włosów.

Należy pamiętać, że nadmiar miedzi również szkodzi, gdyż niszczy florę bakteryjną przewodu pokarmowego. Nadmiar miedzi w organizmie może powodować:

  • podrażnienie śluzówki jamy ustnej,

  • podrażnienie przewodu pokarmowego i żołądka (co może doprowadzić do torsji, nudności, wymiotów, bólów brzucha),

  • zaburzenia układu oddechowego,

  • zaburzenia widzenia.

Zarówno spożycie zbyt małej jak i zbyt dużej ilości miedzi może być negatywne w skutkach dla naszego organizmu. Odpowiednia ilość miedzi spożywana w codziennych posiłkach zapewnia, między innymi, prawidłową pracę mózgu oraz serca, opóźnia starzenie się organizmu i niszczy bakterie.

Dzienne zapotrzebowanie na ten składnik waha się od 1,5 do 3 miligramów.

Niedobór miedzi możemy uzupełnić odpowiednią dietą wybierając dobrze przyswajalne źródła, takie jak: wątróbkę, owoce morza, nasiona sezamu, kakao, orzechy, nasiona słonecznika, otręby pszenne, suszone pomidory, dynię, banany, awokado i suszoną bazylię oraz odpowiednie wody mineralne.

Dobrze przyswajalne rda miedzi otrby pszenne suszone pomidory600x450

Ryc. Dobrze przyswajalne źródła miedzi (otręby pszenne, suszone pomidory).

 

Piśmiennictwo

  1. Podręcznik Polskiego forum Profilaktyki” pod redakcją prof. dr hab. n med. Piotra Podolca, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna Kraków 2010, str. 209-221.

  2. Miedź i jej rola w organizmiehttps://www.poradnia.pl/miedz-i-jej-rola-w-organizmie.html [odczyt z dnia 11.06.2018].

  3. Miedź a choroby układu krążenia” http://www.akademiadietetyki.pl/miedz-a-choroby-ukladu-krazenia/ [odczyt z dnia 11.06.2018].

Wrzesień 2019
P W Ś C Pt S N
1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30

TAGI

Polityka prywatności