logo małopolska
PROFILAKTYKA
W MAŁOPOLSCE

Czym jest zawał serca?

Zawał oznacza martwicę narządu lub tkanki wywołaną niedokrwieniem.
W zależności od miejsca niedokrwienia mówimy o zawale serca, płuca lub tkanki mózgowej. W ostatnim przypadku mamy do czynienia z udarem niedokrwiennym mózgu.

W przypadku zawału serca martwica obejmuje mięsień sercowy. Początkowo w wyniku niedokrwienia komórki mięśnia sercowego tzw. kardiomiocyty przestają się prawidłowo kurczyć, a następnie rozpadają, przez co znajdujące się w nich substancje przedostają się do krwi. Przykładem takiej substancji jest troponina, którą wykrywamy we krwi pacjenta z zawałem serca. W miejsce martwych kardiomiocytów z czasem pojawia się blizna.

 

Rocznie w Polsce na zawał serca umiera blisko 200 000 osób.
Według Głównego Urzędu Statystycznego z 2009 roku zawału serca doświadczyło kiedykolwiek
w swoim życiu 3,3% Polaków, w tym 4,1% mężczyzn oraz 2,5% kobiet. Ryzyko zawału zwiększa
się znacznie z wiekiem, np. wśród osób w wieku między 70 a 79 lat zawał serca przebyło w przeszłości aż 14% osób.

 

Zawał serca powstaje zwykle na skutek pęknięcia blaszki miażdżycowej w naczyniu wieńcowym,
czyli naczyniu, które doprowadza krew do serca.
Gdy blaszka pęka, tworzy się wokół niej skrzeplina (złożona z płytek krwi i włóknika), która zamyka naczynie wieńcowe i całkowicie blokuje napływ krwi do mięśnia sercowego.

 

Jeśli ból w klatce piersiowej utrzymuje się ponad 5 minut i nie ustępuje po odpoczynku lub zastosowaniu nitrogliceryny (dotyczy pacjentów, którym lekarz uprzednio zapisał ten lek), należy
niezwłocznie zadzwonić pod numer telefonu ratunkowego 999 lub 112 i położyć się. Jeśli ktoś bliski jest w pobliżu, należy poprosić o opiekę. Chory powinien zadzwonić na pogotowie, nawet jeśli nie jest do końca pewny czy objawy, które u niego występują, są objawami zawału serca. Najlepsze rokowania mają pacjenci, u których leczenie rozpoczęto w ciągu pierwszej godziny od początku objawów. Jest to tzw. złota godzina. Niestety wiele osób opóźnia wdrożenie odpowiedniego leczenia takimi niepotrzebnymi czynnościami, jak leczenie się na własną rękę, dzwonienie do rodziny, znajomych czy lekarza rodzinnego.

 

Błędem jest transport do szpitala własnym środkiem lokomocji lub korzystanie w tym celu
z uprzejmości osób bliskich Jedynym bezpiecznym środkiem transportu osoby z podejrzeniem zawału serca jest karetka pogotowia, ponieważ już w czasie drogi do szpitala można rozpocząć leczenie chorego. Nieraz we wczesnym okresie zawału dochodzi do zatrzymania krążenia (co oznacza, że serce nagle przestaje pracować). Personel karetki posiada odpowiednią wiedzę i wyposażenie, aby przywrócić serce do pracy. Już w czasie transportu ratownik kontaktuje się z personelem szpitala, który może się przygotować do natychmiastowego wdrożenia leczenia zawału serca.

 

Najczęstsze objawy zawału serca to ból, pieczenie lub ucisk za mostkiem. Występują one u większości chorych z zawałem serca. Ból zgłaszany przez chorego ma charakter rozlany, a nie punktowy, tzn. że nie można wskazać miejsca bólu jednym palcem. Dlatego pacjent z zawałem serca zazwyczaj wskazuje miejsce bólu, przykładając całą pięść do mostka.
Ból na ogół trwa ponad 20 minut; może się utrzymywać stale lub ustępować i nawracać wielokrotnie.
Do objawów zawału serca należą:
• ból za mostkiem
• ból w żuchwie, szyi, plecach, ręce lub barku
• ból brzucha z towarzyszącymi nudnościami lub wymiotami (może być jedyną dolegliwością),
• duszność
• obfite zimne poty i zawroty głowy
• lęk przed zbliżającą się śmiercią
• zasłabnięcie, utrata przytomności

Listopad 2019
P W Ś C Pt S N
1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30

TAGI

Polityka prywatności